ERRATA I

Nicolás Gómez Dávila, Scholia do tekstu implicite, tłum. Krzysztof Urbanek, Furta Sacra, Warszawa 2014.

s. 29.

Jest:

            Dzieło sztuki i życie jego autora nie są wzajemnymi i obowiązkowymi przekładami.
Autor jest równocześnie wiarołomnym bohaterem swej biografii i szlachetnym twórcą swoich tekstów . 

Powinno być:

            Dzieło sztuki i życie jego autora nie są wzajemnymi i obowiązkowymi przekładami. Ich niezgodność nie niweczy ich równoległej autentyczności.

            Autor jest równocześnie wiarołomnym bohaterem swej biografii i szlachetnym twórcą swoich tekstów.

s. 119.

Powinno być:

Jeżeli mylnie zakładamy, że wiek XVIII przekazał wiekowi XIX nietknięte chrześcijaństwo, to literatura XIX i XX wieku wydaje się poruszana przez satanistycznego ducha agresji wymierzonej w Boga. Ale kierunek agresji zmienia się, jeśli skorygujemy naszą błędną przesłankę.

(…).

s. 330

Powinno być:

Nic bardziej ryzykownego niż wyobrażanie sobie, że wiemy, w którym momencie dziejów jesteśmy.

Kto chełpi się taką wiedzą, ten z dogmatyczną bezczelnością przypisuje sobie misję zmuszania ludzi do realizacji ich przeznaczenia.

Koniecznościowy historycyzm wieńczy swą zuchwałość niepotrzebnymi zbrodniami.

Dzieje są pozbawione struktury. Człowiek ma obowiązek jedynie przestrzegania pewnych norm – jakikolwiek byłby problematyczny moment historii, w którym się znajdzie.

Każdy człowiek zna swój obowiązek. Żaden nie zna domniemanego zadania swych czasów.

Tzw. literówki:

s. 70

Powinno być:

Dzieło sztuki oczekuje, że przygotowane zostanie przez tysiące sztuczek, ale napisane przez naturę.

s. 640

Powinno być:

Zasadą wyodrębniania w obrębie społeczeństwa jest wiara w duszę.

 

Nicolás Gómez Dávila, Teksty, tłum. Krzysztof Urbanek, Furta Sacra, Warszawa 2014.

s. 38, wers 13. od góry

Jest:

(…) śmiertelnego ciała.

Powinno być:

(…) nieśmiertelnego ciała.

ss. 60–61, wersy ostatni–pierwszy

Jest:

(…) który determinuje swoją istotę.

Powinno być:

(…) który determinuje jego istotę.

 

PRZEPRASZAM!